Użycie

Podstawowe czasowniki modalne w angielskim to: can, could, may, might, must, should, ought to.  Używamy ich przede wszystkim  do wyrażania następujących struktur:
- zdolność i umiejętność – can, could (forma przeszła): móc, potrafić
Moja siostra potrafi mówić po hiszpańsku. – My sister can speak Spanish.
Potrafiłem przebiec 100 metrów w 10 sekund kiedy byłem młody.
I could run 100 meters in 10 seconds when I was young.
- pozwolenie – can, may
Czy mogę pożyczyć twój długopis? – Can I borrow your pen?
Czy mogę zaoferować ci filiżankę kawy? – May I offer you a cup of coffee?
- prośby – can, could
Czy możesz podwieźć mnie do centrum? – Can you give me a lift to the city center?
Czy mógłbyś przestać śpiewać? – Could you stop singing?
- porady – should, ought to
Powinieneś przestać palić bo twoje żółte zęby są okropne.
You should stop smoking because your yellow teeth are awful.
Powinieneś zapytać nauczyciela kiedy czegoś nie rozumiesz.
You ought to ask your teacher a question when you don’t understand something.
- możliwość – can, could, may, might
Kierownictwu może naprawdę spodobać się nasz plan.
Forma

Czasowniki modalne nie odmieniają się przez osoby, więc ich forma postaje zawsze taka sama – I can, you can, she can, itd.. Nie posiadają one formy bezokolicznikowej, wiec nie można stworzyć z nimi na przykład przeczenia poprzez dodanie operatora:I don’t must -> źle.
Przeczenie tworzymy przez dodanie ‘not’ do modala: I can’t swim.
Uwaga: czasownik must po zaprzeczeniu zmienia swoje znaczenie. Mustn’t oznacza nie wolno. Np.: You mustn’t drink alcohol.
Czas

Czasowników modalnych możemy używać w różnych czasach.
Do mówienia o przyszłości i teraźniejszości używamy czasownika w formie podstawowej lub konstrukcji be+ verb+ing.
Być może on teraz pracuje. – He may be working now.
Być może on odwiedzi nas jutro. – He may visit us tommorow.
Dla wyrażenia przyszłości używamy tzw. perfect infinitive, czyli have+past participle.
Możliwe, że on był w Hiszpanii w zeszłym roku.
He may have been to Spain last year.